|

___________________________________________________

zobacz pierwsz? cz??? - projekt budowy
zobacz drug? cz??? - wróg u bram
G?ówn? rol? w dramacie statku M/S „Wilhelm Gustloff”, zagra? dowódca sowieckiego okr?tu podwodnego „S –13”, komandor podporucznik Aleksandr Iwanowicz Marinesko.

Komandor ppor.A.J. Marinesko na mostku kapita?skim S-13 podczas rejsu w 1944 roku
Przez Rosjan uwa?any za bohatera narodowego i autora ataku stulecia, a przez wielu Niemców za alkoholika, który w pijanym widzie z zimna krwi? zamordowa? tysi?ce bezbronnych dzieci, kobiet i starców.

Rocznicowe uroczysto?ci przy pomniku A.J. Marinesko
Prawda o tym wydarzeniu nie jest prosta do oceny i os?du z pokojowego punktu widzenia, bez emocji i opowiadania si? po której? ze stron konfliktu.
Aleksandr Iwanowicz Marinesko w swoim 5 bojowym rejsie podczas II Wojny ?wiatowej osi?gn?? wi?kszy sukces, ni? pozosta?e 20 okr?tów podwodnych z radzieckiej Floty Ba?tyckiej razem wzi?tych. Zwa?ywszy na fakt ca?kowitego panowania Rosjan w powietrzu, osi?gni?cia radzieckich podwodniaków wówczas wygl?da?y ogl?dnie mówi?c, s?abo.

S-13 cumuj?cy do nabrze?a
Marinesko urodzi? si? 15 stycznia 1913 r. w Odessie. W 1926 r. zosta? uczniem marynarzem. Rok pó?niej rozpocz?? kolejne etapy nauki w szko?ach morskich, a w maj 1933r. zacz?? karier? oficersk? na statku „Krasnyj F?ot”.

ucze? A.J. Marinesko
W listopadzie tego samego roku trafia na specjalny kurs, aby po roku nauki rozpocz?? s?u?b? no okr?cie podwodnym „Szcz-306”. W 1938 r. po mianowaniu na porucznika (starszy lejtnat) i wcze?niejszej s?u?bie jako I oficer na okr?cie podwodnym „L -1” zostaje dowódc? okr?tu podwodnego „M -96” .

Marinesko wraz z towarzyszami broni
W 1940 r. okr?t „M -96” zajmuje pierwsze miejsce we Flocie Ba?tyckiej, a Aleksandr Iwanowicz Marinesko zostaje awansowany na stopie? kapitana i w nagrod? za zdobycie tytu?u najlepszego okr?tu podwodnego we flocie, otrzymuje z?oty zegarek.

Pocz?tki kariery w s?uzbie na okr?tach podwodnych
Pierwszy atak, który zako?czy? si? zatopieniem, dokonuje 14 sierpnia 1942 r w Zatoce Ryskiej. Zatopion? jednostk? by? transportowiec „Helene”. Ten rok te? przyniós? mu awans na stopie? komandor podporucznika. W 1943 r. doceniaj?c umiej?tno?ci dowódcze i bojowe, zosta? kapitanem na znacznie wi?kszym okr?cie podwodnym.

Dowódca okr?tu podwodnego S-13
Okr?tem tym by? „S –13” , którym dowodzi? do ko?ca II Wojny ?wiatowej.

Podczas 4 bojowego a pierwszego na „S –13” rejsu, w dniu 9 listopada 1944 r. Marinesko zatopi? drugi w swojej karierze niemiecki statek „Siegfreieda” o wyporno?ci 536 BRT.


Zatopienie artyleri? pok?adow? ma?ego transportowca niemieckiego
Po chybieniu 4 torpedami i krótkim po?cigu, zatopi? go przy u?yciu artylerii pok?adowej, wystrzeliwuj?c 39 pocisków 100mm i 15 pocisków 45mm w ci?gu 17 minut. Otrzyma? za te osi?gni?cie Order Czerwonego Sztandaru.

Powrót przy d?wi?kach orkiestry wojskowej "S-13" z rejsu bojowego
Komandor podporucznik Aleksandr Iwanowicz Marinesko, by? we flocie bardzo do?wiadczonym oficerem. Wed?ug pisemnej opinii kierownictwa radzieckiej floty, by? „Bojowy i odwa?ny. Podwodn? prac? zna celuj?co. Taktyk? zna i strzela dobrze. Kieruje i dowodzi okr?tem celuj?co", oraz "reprezentowa? zdrowy kr?gos?up polityczny" . Marinesko jednak w tych samych notach by? ganiony za "brak dyscypliny" i "naganne postawy moralne" oraz „ na brzegu sk?onny do pija?stwa” i „ w ?yciu pozas?u?bowym wymaga sta?ej kontroli”
Sama za?oga okr?tu lubi?a swojego kapitana. Jako bojowy dowództwa i prawdziwy cz?owiek morza, cieszy? si? wielkim autorytetem i pos?uchem w?ród marynarzy i oficerów.

Wraz z oficerami marynarkki wojennej Floty Ba?tyckiej
Z?e opinie nie by?y bezpodstawne. Dyscyplina Marinesko w trakcie postojów w bazach, daleko odbiega?a od norm, które nawet w?ród „nie wylewaj?cych za ko?nierz” oficerów, by?y ra??co przekraczane. Wpada? nagminnie w parodniowe ci?gi alkoholowe, nie zwa?aj?c na dyscyplin? wojskow?. Problemy z alkoholem parokrotnie by?y przyczyna k?opotów i komplikacji w karierze oficerskiej.

"S-13" w trakcie rejsu bojowego
19 listopada 1944 r. okr?t podwodny „S -13” zosta? podany remontowi dokowemu w Helsinkach. 22 grudnia 1944 r. Przebazowano go do fi?skiej bazy morskiej w Hanko, gdzie zaopatrzony zosta? w paliwo, wod? i prowiant oraz 10 torped.

"S-13" na morzu
W tym czasie marynarze nudz?c si?, pili hektolitry alkoholu przemycanego na okr?t. Sam kapitan, ?ami?c surowy zakaz opuszczania okr?tu, zabra? jednego z podw?adnych i poszed? „zabawi?” si? na miasto.
Opuszczenie okr?tu podwodnego w warunkach najwy?szej gotowo?ci bojowej i w przeddzie? wielkiej ofensywy wojennej, a w dodatku po to, aby odbywa? pijackie orgie, grozi?o s?dem wojennym. Zabawa na mie?cie, alkohol i kobiety nie pozwala?y jednak na przerwanie pobytu poza okr?tem. „S -13” nie móg? wyp?yn?? w rejs bojowy tylko z powodu braku dowódcy. Dzi?ki paru zbiegom okoliczno?ci, Marinesko oddali? jednak od siebie widmo ?mierci przed plutonem egzekucyjnym.

Okr?t podwodny Marinesko na znaczkach pocztowych wydanych przez poczt? rosyjsk? w 1996 roku
Mia? szcz??cie i nie zosta? odnaleziony przez patrole NKWD podczas poszukiwa? go w fi?skich melinach i burdelach. Gdy wytrze?wia? i zda? sobie spraw? z swojego po?o?enia, sam 3 stycznia 1945r. zg?osi? si? w Turku.
Po przes?uchaniu przez NKWD, postawiono mu zarzut o szpiegostwo, poniewa? nie potrafi? przedstawi? etapów swojego pobytu poza baz? podczas pijackiej eskapady. Dzi?ki dowódcy floty, kapitanowi pierwszej rangi Orje?owi oraz po wielokrotnym i natarczywym powo?ywaniu si? na najnowszy rozkaz operacyjny Stalina, uda?o si? odroczy? przekazanie Marineski trybuna?owi wojennemu. Or?ow nie móg? sobie pozwoli? na wys?anie „S -13” z niedo?wiadczonym i nie wypróbowanym kapitanem.
Nawet za?oga w??czy?a si? w ratowanie swojego dowódcy sk?adaj?c pro?b? o u?askawienie. Za?oga dobrze zdawa?a sobie spraw?, jak wiele zale?y od wiedzy i do?wiadczenia dowodz?cego, aby ca?o wróci? z rejsu bojowego.

Do?wiadczony podwodniak A.I. Marinesko z orderami w pe?nej krasie
Mimo ?e zachowanie Marineski zakwalifikowano pod s?d wojenny, postanowiono po raz ostatni zatuszowa? spraw? i da? kapitanowi ostatni? szans?.

Bli?niaczy "S-56" jako okret muzeum
9 stycznia okr?t S-13 pod dowództwem kapitana Marinesko wyp?yn?? z Finlandii w kierunku K?ajpedy. Kapitan us?ysza? od dowództwa, ?e ha?b? z ?o?nierskiego munduru ma zmy? krwi? Niemców. W przeciwnym razie grozi?o mu rozstrzelanie.

Okr?t Floty Ba?tyckiej "C-13" vel "S-13" na znaczkach ZSRR
Komandor podporucznik Aleksandr Iwanowicz Marinesko z wielk? determinacj?, walk? o w?asne ?ycie a nie o bohaterskie czyny, przyst?pi? do najwa?niejszego rejsu bojowego w swoim ?yciu. Rejsu, który mia? zadecydowa? o jego ?yciu i karierze.
Twórcy pomnika A.I. Marinesko wraz ze swoim dzie?em
koniec cz??ci trzeciej

Zobacz wszystkie cz??ci historii M/S Wilhelm Gustloff
cz??? pierwsza - projekt budowy
cz??? druga - wróg u bram
cz??? trzecia - S-13 poluje
cz??? czwarta - ostatni rejs - wyj?cie z portu
cz??? czwarta - ostatni rejs - atak
cz??? czwarta - ostatni rejs - agonia
cz??? pi?ta - wrak 1945 - 1989
cz??? pi?ta - wrak 1989 - 2005
Wilhelm Gustloff - wrak 2006
Wilhelm Gustloff - 62 lata historii grobowca - EPILOG

zobacz wszystkie tematy w dziale - WRAKI
|