Nurkowanie a zdrowie: kiedy potrzebna jest zgoda lekarza
Nurkowanie nie wymaga wyczynowej kondycji, ale wymaga zdrowia, które pozwala bezpiecznie znieść zmiany ciśnienia, wysiłek i chłód. Dlatego przed każdym kursem wypełnia się kwestionariusz medyczny. Ten artykuł wyjaśnia, jak to wygląda w praktyce. Nie zastępuje konsultacji lekarskiej: w każdej wątpliwej sytuacji decyzję podejmuje lekarz.
Kwestionariusz medyczny
Przed kursem odpowiadasz na kilkanaście pytań o stan zdrowia: choroby serca i układu krążenia, płuc, uszu i zatok, układu nerwowego, cukrzycę, przebyte operacje, przyjmowane leki i ciążę. Odpowiedzi są proste: tak albo nie.
Jeśli na wszystkie pytania odpowiesz „nie”, możesz zacząć zajęcia. Jeśli przy którymś zaznaczysz „tak”, potrzebna jest zgoda lekarza na nurkowanie. Nie oznacza to, że nie będziesz nurkować. Oznacza, że lekarz musi ocenić, czy w twoim przypadku jest to bezpieczne.
Kwestionariusz wypełnia się zgodnie z prawdą. Zatajenie choroby nie zmienia faktu, że pod wodą może ona stać się poważnym problemem.
Do jakiego lekarza
Najlepiej do lekarza, który zna medycynę nurkową albo hiperbaryczną. Lekarz bez tego doświadczenia może nie znać specyfiki nurkowania i wydać decyzję zbyt ostrożną albo zbyt pobłażliwą. Zabierz ze sobą wypełniony kwestionariusz i dokumentację leczenia.
Sytuacje, które zawsze wymagają konsultacji
To nie jest pełna lista, tylko najczęstsze przypadki:
- choroby serca i nadciśnienie, zwłaszcza nieustabilizowane leczeniem,
- astma i inne choroby płuc, a także przebyta odma opłucnowa,
- padaczka i utraty przytomności w przeszłości,
- cukrzyca leczona insuliną albo lekami obniżającymi cukier,
- operacje uszu, zatok i klatki piersiowej,
- przewlekłe problemy z zatokami i uszami,
- leki, szczególnie takie, które powodują senność, wpływają na krążenie albo ciśnienie,
- zaburzenia lękowe i depresja leczone farmakologicznie.
W wielu z tych sytuacji nurkowanie jest możliwe, czasem z ograniczeniami. O tym decyduje lekarz po badaniu.
Ciąża
W czasie ciąży nie nurkuje się. Nie ma wystarczających danych, które pozwalałyby uznać to za bezpieczne dla dziecka.
Kiedy odpuścić nurkowanie
Nawet zdrowa osoba czasem nie powinna wchodzić pod wodę. Przełóż nurkowanie, jeśli:
- masz katar, infekcję zatok albo uszu,
- masz gorączkę albo czujesz się osłabiony,
- jesteś po alkoholu albo po nieprzespanej nocy,
- jesteś krótko po zabiegu chirurgicznym, także stomatologicznym,
- przyjmujesz nowy lek i nie wiesz, jak na ciebie działa.
Kondycja
Nurkowanie rekreacyjne zwykle nie jest dużym wysiłkiem, ale bywają momenty, które go wymagają: płynięcie pod prąd, wyjście na łódź z pełnym sprzętem albo pomoc partnerowi. Regularny ruch, pływanie i dbanie o ogólną kondycję sprawiają, że takie sytuacje nie są problemem.
Po nurkowaniu
Po nurkowaniu obserwuj samopoczucie. Niepokojące objawy to między innymi:
- silne zmęczenie niewspółmierne do wysiłku,
- ból stawów lub mięśni,
- mrowienie, drętwienie albo osłabienie kończyn,
- zawroty głowy, zaburzenia widzenia, duszność,
- wysypka i swędzenie skóry.
Takie objawy mogą świadczyć o chorobie dekompresyjnej. Nie czekaj, aż miną: podaj tlen, jeśli jest dostępny, i wezwij pomoc medyczną. Jak to zrobić, uczymy na kursie pierwszej pomocy i tlenoterapii.
Przed kursem
Jeśli masz wątpliwości co do swojego zdrowia, napisz do nas przed zapisem. Przekażemy kwestionariusz medyczny, z którym możesz od razu iść do lekarza, i zaplanujemy zajęcia tak, żeby zgoda była gotowa przed pierwszym wejściem do wody. Szczegóły kursów znajdziesz w ofercie.
Zobacz także: Wyrównywanie ciśnienia w uszach: techniki i błędy